Każda wizyta w Zoo kończy się jednak tymi samymi smutnymi odczuciami. Zadaję sobie pytanie na temat sensowności trzymania dzikich zwierząt w klatkach, w sztucznym dla nich środowisku… i muszę odpowiedzieć szczerze że nie widzę ku temu uzasadnienia. Co prawda to jedyny sposób dla większości zwiedzających aby zobaczyć niektóre zwierzęta na żywo, ale osobiście wolałbym żeby zostały w swoim naturalnym środowisku (faktycznie coraz mniej jest miejsc na kuli ziemskiej w których człowiek nie odcisnąłby swojego piętna, są jednak rezerwaty przyrody i parki narodowe) i oglądać je tylko na szklanym ekranie, albo podziwiać ilustracje w książkach i magazynach.

Odsyłam do tekstu na stronie wrocławskiego zoo. Tamtejsze uzasadnienie dla istnienie takich miejsc (rozrywka, edukacja i ochrona zagrożonych gatunków) przemawia do mnie tylko częściowo. Tym bardziej że ingerencja człowieka w środowisko naturalne nie daje mu później prawa do tego aby więzić zwierzęta pod hasłem ochrony gatunku i edukacji młodego pokolenia. Wygląda na to że paradoksalnie człowiek buduje ogrody zoologiczne w celu ochrony przed sobą samym (wycinanie lasów, kłusownictwo, skażeniem środowiska naturalnego itp.) Co Wy na ten temat sądzicie?

Why is the moon so lonely? Because she used to have a lover. His name was Kuekuatsheu and they lived in the spirit world together. And every night they would wander the skies together. But… one of the other spirits was jealous. Trickster, one of the moons from South, he told Kuekuatsheu that the moon had asked for flowers. He told him to come to our world and pick some wild roses but Kuekuatsheu didn’t know that once you leave the spirit world, you can never go back. And every night, he looks up in the sky and sees the moon and howls her name. But… he can never touch her again.

Fragment legendy zasłyszanej z filmu X-Men Origins: Wolverine

Podczas jednego z tych deszczowych dni, gdy nie bardzo ma się ochotę wychodzić…

Już trzecia część jesiennego focenia…ciekawe czy aura pozwoli na kolejne.

Stary kawałek lekko jazzujący tak jak lubię, się kiedyś tego słuchało, Guru i jego cała seria Jazzmatazz – rewelacja!